สวัสดีค่ะทุกๆคน
วันนี้ขอบอกว่าไม่มีสาระนะคะ เป็นการพิมพ์ บ่นโน้น-นี่-นั้น ตามประสาความเบื่อที่เริ่มเพิ่มเท่าทวีคูณไปเรื่อยๆ ใครที่ผ่านมาและได้อ่านอาจจะรำคาญได้ ฮ่าๆ... เตือนไว้ค่ะ
พักนี้นอกจากรู้สึกว่าไม่มั่นใจในตัวเองมากขึ้นกว่าเก่ามาก
เมื่อก่อนใครจะด่าจะว่าอะไรเราเฉยๆและพยายามปรับ
แต่เดี๋ยวนี้...เจอคำติติงนิดเดียว เล่นเอาเซหงายหลัง ล้มตัวลงดังตึง!! วาดไม่ออกทุกอย่างมืดบอดไปหมด...Art Block เอาดื้อๆ มันแย่ มันอยากวาด แต่วาดแล้วไม่ตรงกับที่เราคิด ความรู้สึกแย่มากๆ...
ตอนแรกก็ตอบตัวเองว่า...คงไร้แรงบันดาลใจ ก็พยายามหาแรงบันดาลใจ แต่เหมือนยิ่งหายิ่งขี้เกียจ เอ๊ะ? ยังไง?? แต่มันเป็นนะคะ...ยิ่งได้ดูงานสีน้ำของอาจารย์ริหน่า กับ อาจารย์ธีรศักดิ์แล้ว...จบค่ะ อยากดูอย่างเดียว มือไม่ไปตามที่เราคิด ถึงจะอยากวาดก็วาดแต่ก็ห่วยเกินรับได้...
ค่ะ...
เป็นแบบนี้จริงๆ...
บางครั้งเราก็พยายามดูงานที่เราพอจะไต่ตามได้ เอาของชาวบ้านมาดูแล้วบิดโน่นนี้
(เอ่อ พอดีไม่สันทัดการ Ctrl+c และ v ค่ะ ใช้วิธีโบราณชาติมากคือ ดูแล้วทำ ทำแล้วบิดของเขา เปลี่ยนๆๆๆๆๆเอาให้เป็นของเราให้ได้...
โฮะๆ เลวมั๊ยล่ะคะ?
เออ เลวค่ะ
แต่ไม่เคยทำแบบโง่ๆ ไปลอกงานของเขามาโต้งๆแล้วเอามาบอกว่าเป็นของตัวเองค่ะ ไม่เคย พอดี ego ตัวเองสูง) ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตชีวา...ที่สุดแล้ว
มันก็ยากค่ะ ยากจริงๆ
ตอนนี้เรามืดแปดด้านมากๆ ทั้งเบื่อ แต่ก็วาดทั้งๆที่เบื่อ พยายามเล่นคอมมูแต่ก็...แอบเบื่อ
เราก็อายุ 20 ในปีนี้แล้วด้วย...อยากทำในสิ่งที่รักและดูแลคนที่เรารักอย่างน้องและแม่ได้...
ยอมรับนะว่าถามตัวเองว่า ทำไมต้องเสียเวลามานั่งบ่นใน Blog แทนที่จะไปนอนซะจะได้เริ่มอะไรใหม่ๆ?
คำตอบเราคือ...อยากได้ "แรงใจ" ค่ะ
สารภาพตรงๆเลยค่ะ ไม่ใช่คนซึนเดเระ หรือ มือถือเม้าส์หนู ปากพูดและมือพิมพ์ว่า "ไม่เอาอะไรมากค่ะ ไม่ต้องการได้อะไรจากการเขียน entry นี้ ก็แค่เล่าให้ฟัง...บลาๆ" < ขอโทษที...แล้วแกจะเขียนทำแมวไรล่ะคะ? เหอะๆๆๆๆ (อาจจะสะเทือนคนที่อ่านถึงบรรทัดนี้ ฮ่าๆ แต่ก็อยากให้รู้ค่ะว่าเราพูดจริง)
บางคนอาจจะรู่สึกว่า เพราะเอ็งมัวแต่บ่น มือไม่ทำ...หรือทำก็น้อยแล้วเจือกเฟลแดร๊กเอง...โง่!
ค่ะ เราอาจจะน้อยไปสำหรับบางคน แต่ถ้าคุณลองคิดว่า วันหนึ่งที่คุณกำลังสร้างบ้านที่คุณมั่นใจว่าแข็งแรงและมั่นคงพอ แต่จู่ๆต้องพังทลายไปต่อหน้าต่อตา คุณคงรู้นะ...ความรู้สึกแบบนั้นมันเป็นยังไง?
ลองอ่านบทความของเจ๊มุ่ย(Meisan) เจ๊วิค(Vic-Mon) เจ๊Ream และบทความเก่าๆที่เคยอ่านในนิตยสารการ์ตูนต่างๆก็ช่วยได้ในระดับหนึ่ง ใช่ค่ะ คนประสบความสำเร็จเขาพูดชี้ทางให้แล้วไง เอ่อ ขอโทษที พอดีว่ายังเหลวอยู่ว่ะ...แต่ตูก็ทำนะ ความรู้สึกต่างจากที่เขาพิมพ์มากเลยนะเธอ...
เฮ้อ...
พูดมากซะ
----------------------------------------------------
เรื่องต่อไปนี้อาจจะสะเทือนใครหลายคนมิใช่น้อย...
เรื่อง การเทรดงาน-ก็อปงาน-Board Thieves-Art Thieves-และ Blog Thieves ตามเว็บต่างๆ
อันนี้เรารู้สึกว่าบางครั้งนะ (ย้ำ! บางครั้งนะคะ ไม่ใช่ทุกครั้ง อย่าเหมารวมนะ)...คนที่เอาเรื่องคนที่กระทำดังกล่าว โอเว่อร์เกินเหตุ!!
แค่หน้าคอม...อ่ะค่ะ
*เราบอกตรงๆเลยนะ รับบทความนี้ไม่ได้ จง MSN หลังไมค์หรือ ems. มาหาซะ ไม่ต้องลากพวกเพราะดิฉันก็ไม่มีพวกอะไร ถึงมีก็ไม่เล่นหมาหมู่ค่ะ ชอบอะไรที่ตัวต่อตัวมากกว่า...มันมีคลาสกว่ารุมสกรัมเป็นไหนๆ แถมไม่ค้างดีด้วย คุยมากคนก็มากสัญญาณมากที่และมากความเปล่าๆ!
ไม่ได้เห็นใจพวกที่เผลอโง่ชั่ววูบไปก็อปหรือเทรดอย่างไม่ระวังของชาวบ้านนะคะ แต่ก็ไม่ชอบการกระทำที่แลดูไม่เป็นผู้ใหญ่ที่มีเหตุและผลของคนที่จับได้เช่นกันค่ะ... เราเป็นกลางอยู่แล้วค่ะ เรายอมรับว่าเรามีเหตุผล (แต่ครั้งนี้ ขอฉันบ่นหน่อยเหอะ อยากพูดมากๆ)
บางบทความที่ถูกลอก...เขาทำเรื่องนี้เขาก็ทำกันโดยฝ่ายที่รับรู้ก็มีแค่ คนผู้เสียหายกับคนกระทำความผิด หรืออย่างมากถ้ามีคนเจอเขาก็จะทำการแค่พาไปดูแล้วที่เหลือพวกเอ็งเคลียร์กันเอง...
ซึ่งแบบนี้ดูเป็นผู้ใหญ่และดูแบบไม่ต้องให้ใครรับรู้มากนัก เพราะว่าเขาเองก็มีวัยวุฒิพอที่จะไม่ต้องการให้เป็นที่อล่างฉ่าง หรือเพราะเขามีสติมากพอที่จะไม่ต้องการให้เกิดความเสียหาย หรือถ้าเสียหายก็จะจัดการกันแค่นั้น โดยไม่มีมือที่สามหรือสี่หรือห้ามายุ่งค่ะ
เป็นวิธีที่ดีทั้งสองฝ่ายแถมไม่ต้องมีเรื่องมีราวอะไรกันอีก
หรือถ้ามีอีก...อันนั้นก็เป-รตเต็มทีจริงมั๊ย?
แต่ทว่า...
บางบทความที่ถูกเขาลอก (อาจจะแรงรึเปล่าไม่รู้ แต่เท่าที่เจอคือ เอ็งก็เป็นของสารธารณะเหมือนๆของเขา จดลิขสิทธิ์หรือสิทธิบัตรรึเปล่าก็ไม่ใช่ Web Master เดือดร้อนอะไร ก็ไม่...แล้วเอ็งจะเดือนดร้อนทำแมวไรวะ? ประสาทแท้ๆ) เล่นเอาพรรคเอาพวกจากที่ไหนไม่รู้สารพัดเลย...เอามาถล่มโน้นนี่นั้น บลาๆ
ถามหน่อยสิ ถล่มแล้วยังไงอ่ะ? ทำไมกะอิแค่คุยกันมันต้องลากให้คนโน้นคนนี้สืบ วางกับดัก โน้นนี่ everything ทิงกะเบล จนสุดท้ายกลายเป็นสิ่งที่สร้างความปวดหัวให้คนที่ผ่านไปมาเขาส่ายหน้าทำไมล่ะ...
เพราะแบบนี้ บางบทความให้ความรู้สึกได้อีกแบบว่า "ใจแคบ" ค่ะ
เพราะถือว่าของๆฉันโดนลอก...โน้น.....ตามให้ถึงโคตรเหง้าพระญาติพระเตี่ยอาม่าอากง ทั้งๆที่ตนเองก็ตั้งค่าเว็บไว้ว่า "Published" หรือไม่ก็ "free borad" แล้วบอกว่า ของๆตนเป็นของมีลิขสิทธิ์ ทั้งๆที่ยังไม่ได้จดอะไร เอ็งก็แค่วาดเล่นไม่เอาตัง ไม่ได้เอาไปทำประโยชน์อะไรนอกจากเอาไว้ความสุขส่วนตัว ตลกเนอะ?
ทั้งๆที่คนเดือดร้อนไม่เดือดร้อนคือคนที่เป็น admin ของเว็บนั้นๆจริงๆตะหากแต่พวกนี้กลับเนื้อเต้นแทน เอิ่ม...บ้าไปแล้วค่ะ
วิธีนี้นอกจากจะทำให้ภาพพจน์ภายนอกเสียแล้ว บรรยากาศต่างๆก็เสียไปหมด อารมณ์ก็เสีย คุยแต่เรื่องไม่ดี ระแวงระวังแบบเกินพอดี เหมือนมีชนัดติดหลัง ส่วนฝ่ายที่โง่ดันไปเจอพวกนี้ก็มีทั้งสมน้ำหน้าและน่าสงสารในคราวเดียวกัน
แต่ยังไงมันก็ไม่ดีทั้งสองฝ่าย
มองหน้ากันไม่ติดเลยแบบนี้
คำถามคือ มันคุ้มงั้นเหรอคะ? ที่จะทำให้โลกแคบลงเพราะการที่คุณบอกว่า เขาลอกเรา เขาเทรดงานคนอื่นมา แล้วไปว่าเขาด้วยอารมณ์แบบนั้น...?
เราเองแม้ว่าจะไม่เคยโดนลอกงานวาดหรือลอกบทความไป (แต่เคยโดนลอกนิยายค่ะ นานมากๆ แต่ไม่ได้ติดใจอะไรเพราะเขาไม่ได้เอาไปหาผลประโยชน์อะไร อย่างมากแค่ภูมิใจว่าตรูลอกงานดีๆเขามา ฮา) แต่ถึงอย่างไร การที่เอาอารมณ์เป็นที่ตั้งหรือการเล่นพรรคเล่นพวกก็ไม่ใช่วิถีที่ควรทำในสังคมแบบนี้ค่ะ
เราไม่ใช่พวกนักรณรงค์สันติ ไม่ได้เรียกร้อง แต่เห็นการกระทำแล้วรู้สึกว่าไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอ
และเราไม่ได้ "หาเรื่อง หาเหา ล่อเป้า" ใดๆทั้งสิ้น เขียนตามความรู้สึกที่พบที่เจอและไม่ใช่แค่ที่ exteen ค่ะ
Blogspot, Blogger, OKnation, Dek-d, พันทิพย์, Thaicomic, 2th.me, itemstudio, Pocket, pixiv, Nico Nico, Flirk!, Picasa, youtube ฯลฯ สารพัดที่มีปัญหาดังกล่าวที่เราว่าอย่างนี้
สุดท้ายนี้ก็บ่นได้สะใจสำหรับคนที่อ่านและหลงเข้ามาอ่านและต่อไปจะพยายามไม่บ่นอีกถ้าอารมณ์ของเราไม่อยากระบายจริงๆค่ะ
ตอนนี้เราโล่งขึ้นเยอะ ถึงจะไม่มีคนหลงเข้ามาแต่ก็สบายใจว่าเราได้พูดในสิ่งที่อยากพูดและอึดอัดล่ะ แม้จะเสี่ยงดราม่าก็ตาม แต่เอาเถอะ...ไม่มีอะไรจะเสียนี่ ฉันก็คนทำงานฮา
ขอบคุณทุกบทความดีๆและขอบคุณ webmaster exteen ค่ะ
Good day Sweet dream, จุ๊บๆ
edit @ 29 Nov 2011 05:39:13 by สาวซีม่า~~*อู้ลั่ลหล้า...
